KAZIM KARABEKİR PAŞA ANLATIYOR: IĞDIR ERMENİ İŞGALİNDEN NASIL
Kitabının 2.Cildi sayfa 998 ve sayfa 1001 ile baş başa bırakıyorum.(Yapı Kredi
Yayınları,5.Baskı-İstanbul, Mart 2014)
Sayfa 998 paragraf( 7) yedi (tek tek saydım) :
‘’Ben de Gümrü’ye yürümekle beraber, Gümrü ile Kars arasına iki fırka bıraktığım ve
dedikleri hattı geçmeyeceğim hakkında Gürcülere malumat göndermiştim. Şimdi yapılacak
şey Ermenilere bir darbe daha vurmaktı. Bu da kendiliğinden hâsıl oldu. Ermeniler mütareke
şartlarımızı ağır bulduklarından kabul edemeyeceklerini 10 Teşrisani’de (Kasım ayı)
bildirdiler.’’
11 Teşrisani’de karargâhımı Gümrü’ye naklettim. Ve Gümrü şark sırtlarında mevzi alan
Ermenilere karşı taarruz hazırlığına başladım ve Arpaçay’ın şarkında bazı mevkileri de işgal
ettirdim. Ermeniler de 12 Kasım da Iğdır’ı boşaltarak Aras şimaline (Kuzey)çekildiler.
14 Teşrinisani Sabahleyin Ermeni mevzilerine karşı taarruza başlattım. Bir kaç saatte
Ermenileri yine iyi hırpaladık 7 şehit ve 50 yaralı verdik. Ermeniler şarka doğru çekildiler.582
maktul (ölü) bıraktılar, fakat sağ yanımızdaki Ermeni kıtaları yerlerinde duruyorlardı. Bunlara
da 17 Teşrinisani’de taarruz ettik. Öğleye kadar doğru bunları da mağlup ederek cenuba
(Güney) doğru tardettik .(uzaklaştırmak)
SONUÇTA:
Iğdır ve havalisi Kazım Karabekir Paşanın komutasında TBMM Orduları tarafından( yani
düzenli ordu birlikleri) , kahramanca verilen savaş sonucu, Ermeni işgali ve zulmünden
kurtarılmıştır. İsimleri birer mitolojik kahraman haline getirilen çeteler, maalesef köyler
basılırken, ahali katledilirken, kadınlar tecavüzlere uğrarken, çocuklar, genç hanımlar
Ecmiyzadine götürülürken neredeydiler? Bizlere bu vatanı kanları, canları pahasına hediye
eden tüm şehit ve gazilerimizi, kaça kaç döneminde başlarından bin bir türlü eza ve cefa
geçen, gözleri önünde anasını, babasını, kardeşini, evladını kaybeden insanlarımızı saygı,
sevgi ve rahmetle anıyorum.”dedi.