Sürekli kavga ediyorduk artık; hep kızgındı, hep mutsuzdu ve sürekli bağırıyordu.
Kızımın ağlamaları bir tarafa, bir de karım sürekli ağlıyordu. Lohusalık diyorlardı ama bir türlü ne olduğunu anlayamıyordum. Ona ulaşamıyordum. Her fırsatta sakin sakin konuşmaya çalışsam da, bütün çabalarımın sonu kavgaya geliyordu. Her şey benim yüzümdendi ona göre... Neden diyordum sürekli kendime, neden?